Ege'ye Doğru

Antalya değil. Bodrum değil. Çeşme bile değil.

Urla.

Annen "küçük, sessiz, dikkat dağıtmaz" dedi. Baban "konsantre olursun" dedi. Ve sen — sınav stresiyle üç kez uyanıp matematik sorularını rüyanda gördükten sonra — peki dedin.

Arabanın camı açık. Deniz kokusu saatler önce sarmaya başladı ama sen fark etmedin. Kulaklığında TYT çözüm videoları oynuyor. Sağ elinde fosforlu kalem, solda ise defteri kucaklamış oturuyorsun. Her şey yerinde.

Ama bir şey eksik.

18 yıl. Son sınıf. Annen tıp istiyor, baban hukuk istiyor, en iyi arkadaşın Melis ise senden daha yüksek puan almak istiyor ve bunu açıkça söylüyor.

Senin istediğin tek şey: Birkaç saatliğine kafanın susması.

Ama bunun için buraya gelmedin. En azından bu niyetle gelmedin.

Araç kasabaya girerken camdan bakıyorsun: Dar sokaklar, sarmaşıklı duvarlar, limanda sallanan tekneler.

İçinde bir şey kıpırdıyor. Yıllardır hissetmediğin türden.