Uyanış

Gözlerin açıldığında ilk hissettiğin şey metal kokusu.

Sonra hareket. Düzenli, yorucu, tanıdık bir sallanış.

Metrobüsün içindesin. Pencere camında kendi aksini görüyorsun: dağınık saçlar, üzerine bir şeyler dökülmüş gibi hisseden gözler. Ama daha önce böyle bir his yaşamadın. Sanki bir yerden düşüp buraya konmuşsun.

Dışarıda İstanbul akıyor. E-5'in gri beton köprüleri, uzakta siluete karışan camiler, taşıt dolu şeritler. Sabahın dokuzu.

Sol elindeki bilete bakıyorsun. Tarih: 18 Haziran. Perşembe. Metrobüs 34B. Avcılar'dan Söğütlüçeşme'ye.

Tam bu sırada içinde bir şeylerin doğru olmadığını anlatan o karanlık his kabarıyor. Neden bu kadar yorgunsun? Neden bu tarih sana ağır geliyor?

================================================================

HAFTA 1 — BİRİNCİ DÖNGÜ: KAOS

"Her şey ilk defa oluyor. Sen henüz bilmiyorsun."

================================================================