Semra Hanım antika beşiğin yanında adeta bir kraliçe gibi dikilmiş, bacak bacak üstüne atarak elindeki çayı yudumluyor. Ustalar duvarlara ağır altın varaklı duvar kağıtlarını yapıştırmaya devam ederken, odaya yayılan ağır boya kokusu nefesini kesiyor. Eşin Burak ise iki ateş arasında kalmış gibi bir poşetlere bir sana bakıyor.
“"Bak kızım, sen daha çok gençsin, tecrübesizsin. Bebek büyütmek öyle internetten okuduğun kitaplara benzemez. Benim doğurduğum aslan gibi oğlum burada büyüdü, torunum da bu beşiğe yatacak. Doğumdan sonra da zaten bebek bizim konakta kalacak, sen biraz dinlenirsin!"”
“"Ne demek bebek sizde kalacak Semra Hanım? Bu çocuk benim bebeğim! Ayrıca bu odayı bana sormadan nasıl bu renge boyatırsınız?"”
“"Şey... Aşkım, annem sadece heyecanlı. Birbirinizi kırmaya gerek var mı gerçekten?"”
Semra Hanım gözlerini devirip mendiliyle gözpınarını kurular gibi yapıyor, dramatik bir iç çekiyor. Bu açılış raundunda tavrını koymak zorundasın.