Vaelhaven kenti, kömür dumanı ve tuzlu deniz sisi altına gömülmüş devasa bir demir canavarı andırıyor. Gaz lambalarının zayıf ve sarımsı ışığı, ıslak kaldırım taşlarında kırılan gölgeler yaratıyor. Saatin gece üçü on yedi geçtiği sırada, uzaktan at arabalarının nal sesleri ek yankılanıyor. Sen, amatör ama keskin gözlemleriyle tanınan bağımsız soruşturmacı Julian Vance, paltunun yakasını kaldırıp liman depolarına doğru adım atıyorsun.
Rıhtımın dördüncü deposunun önünde polis kordonu kurulmuş durumda. Yağmur hafif hafif çiseliyor. Başmüfettiş Sterling, gümüş köstekli saatini cebine koyarken seni görüp başıyla selam veriyor. Yüzündeki derin çizgiler ve yorgun gözler, bu olayın aleradan bir liman hırsızlığı olmadığını haber veriyor. Deponun ağır demir kapısı aralanmış; içeriden buhar makinelerinin yağlı kokusuyla karışık garip, metalik bir koku yayılıyor.
"Zamanında geldin Vance," diyor Sterling, boru tütününün dumanını geceye üflenerek. "Sir Cedric Vance depodaki kilitli çelik kasasının önünde ölü bulundu. Kapı içeriden kilitliydi, pencereler demir parmaklıklı. Ama kurbanın bileğinde tuhaf bir mühür izi var."
“"İçeride başka kimse var mıydı Sterling? Bir görgü tanığı ya da bekçi?"”
"Sadece kapıdaki genç bekçi Thomas. Adam korkudan konuşamıyor. İçeri girip delillere kendin bakmak isteyeceksin."
Deponun soğuk ve karanlık atmosferine adım atıyorsun. Kararın, bu sisli kentin kaderini değiştirecek ilk hamle olacak.